Oliebol en wijn (Nicolaas Klei)

Oliebollen hebben ongetwijfeld hun verdiensten, maar je moet er geen wijn bij willen drinken. Toch willen veel mensen dat. Of liever, ze willen het niet per se, maar ze zijn al de hele avond aan het vreten en zuipen, want het is Oudjaar, want wanneer eet je anders oliebollen, behalve op een pittoreske Vlaamse kermis, en daar ben je tenslotte óok dronken, want anders was je daar niet, dus hoe je het ook wendt of keert, als je oliebollen eet ben je niet in de stemming dat je zegt: doet u mij maar wat biodynamisch diksap.

 

Drank moet het wezen. En komt dat even goed uit, dat heeft uw gastheer of u zelf al de hele oudejaarsavond in onverantwoorde hoeveelheden geschonken, zodat het grinnikend gegeven advies ‘drink niet meer dan strikt noodzakelijk’ al na het eerste glas vergeten is, en hooguit nog even kortelings bovenkomt wanneer u, later, veel later, bij het grauwe ochtendgloren door een nijvere koddebeier wordt ingerekend. Ook herinnert u zich dan weer dat te veel drinken bezopen is.

 

Maar ach, wat is te veel en noodzakelijk? Het is toch wel reuze gezellig in het hier en nu en pollens wat een lekkere oliebollen en wacht ik drink even uit dan is m’n glas al weer leeg dus ja graag, vult u nog maar even bij, tjeempie, dat is lekker, wat drink ik hier, ik wordt er waarempel gelukzalig van?

 

Wat u drinkt, is éen va onderstaande wijnen, want als bythegrapelezer kent u natuurlijk louter hoogestemde lieden, die er niet aan zouden denken hun fijne champagnes met een oliebol weg te kanen. Min of meer verstandige mensen drinken iets eenvoudigs lichtzoets bij oliebollen, of, ter contrast, een strakke cava. Echt verstandige mensen eten geen oliebollen en drinken wijn die ze lekker vinden.

 

Moscato d’asti komt uit Noordwest-Italië. Beetje belletjes, druivig, muskatig, friszoet, licht in alcohol.
Araldica, moscato d’asti 2009 € 4,99
Dirck III
Dirk van den Broek
Plus
Jumbo (in luxe fles, € 6,99)
Fontanafredda, le fronde, moscato d’asti 2009 € 7,99
Albert Heijn
Een goedgesorteerde wijnwinkel heeft er ook wel eentje op voorraad.

Cider uit Normandië. Now we’re talking! De meeste producenten maken een droge en een zoete cider, soms nog eentje tussenin, maar er zijn ook enthousiastelingen die een heel rijtje maken, omdat de ene boomgaard de ander niet is. Net als bij wijngaarden is er verschil in bodemsoort, in ligging, in, zoals dat heet, terroir.
Kenmerk van de ware cider: beetje troebel, soms bescheiden blozend als een versgeplukt appeltje, soms de kleur van een technicolorzonsondergang, immer de frisse geur van Ot&Sienappeltjes, een pietsje bitter voor de stoerigheid, en een goede vleug boerenerf.

 

De kersverse – niet helemaal het juiste woord hier – importeur Pomme d’Or (www.pommedor.nl T 06-51761954) heeft zulke ciders en poiré’s – en calvados!

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden