Omfietswijnfiets

Dat je fiets gejat wordt! Dat een of andere krentenkakkercrimineel, te dom en belazerd om een Jaguar of Porsche te gappen, je fietst steelt! Het is maar goed dat Maurice de Hond je op zo’n moment niet vraagt op welke partij je gaat stemmen. De Spaanse Inquisitie is nog te goed voor zulk geboefte.

 

Ik durf het zelfs nauwelijks te fluisteren, maar mijn fietsjes zijn me altijd trouw geweest. Nooit met enge mannen meegegaan – geholpen door een stevig slot. Toch rijd ik tweedehands. Lekker goedkoop, en zelfs al was ik de koning te rijk, ik meed de designfietsboutique. Ik blief geen frutsels aan mijn rijwiel te hebben hangen. Een fiets is een fiets is een fiets, en moet rijden, remmen en, vooruit, in de duisternis van een lichtje zijn voorzien. En natuurlijk fietstassen waar minstens een zesflessendoosje in past.

 

Slechts mijn eerste fiets ooit was spiksplinternieuw, bijelkaar gespaard met zegeltjes van de Grote Mensenvriend. Stoer, blauw, dikke banden. Nu, veertig jaar later, was hij weer hip geweest.

 

En nu, veertig jaar later, heb ik er weer op gefietst. Voor het By the grape-tijdschrift kreeg ik voor het eerst sinds m’n eerste fietsliefde een nieuwe fiets onder m’n kont. Niet blauw, wel zeker zo stoer. En: met een mandje voorop! Geen tuttebellenmandje, maar een wilgentenenmand – of wat het ook is – waar je ruim een dozijn flessen in kwijt kan, plus fiks wat opperdoezers, een ham, en andere nuttige zaken. Urban HPV heet hij. Human Powered Vehicle. Menskrachtmasjien.

 

Eerst was ik wat argwanend, want zo’n designfiets heeft vast allerlei moeilijks onder de leden, maar nee: gewoon een terugtraprem zoals het een rechtschapen rijwiel betaamt. Goed, hij heeft wel versnellingen, maar daar kun je gewoon afblijven en dan kar je iedereen voorbij die er niet van af kan blijven en als een dorpsidioot in het rond trapt en nauwelijks vooruit komt.

 

En wat doe je met zo’n prachtfiets? Omfietsen! Meteen een dozijn Petit Chapoton rouge 2009 gehaald, piepjong, geurend als de Betuwse kersenbongerd waar mijn vader met zijn eerste fietsje pardoes de sloot in reed.

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden