Passie voor wijn of toch maar niet

Het woord passie kent vele betekenissen, dit gaat van de eetbare vrucht van de ‘Passiflora edulis’ tot de ‘Matthäuspassion’. Volgens mij is passie het tot uiting brengen van een extreme liefde voor een hobby of een onderwerp waarin je min of meer als specialist bekend staat. Zo werd en word ik steevast op bijeenkomsten in het vakje van wijnkenner, vino- en oenologen gezet. Waarna het wordt bestempeld met de hoofdletters PASSIE. Wat mij betreft een twijfelachtige eer.

Soms moet ik denken aan een gepassioneerd chef-kok die in de jaren zeventig van de vorige eeuw een grote keukenbrigade leidde. Hij vertelde me dat hij op zijn vijfenveertigste de functie met bijbehorende titel van “Chef” in ontvangst genomen had, na een lange ‘voor’ carrière in een variatie aan bedrijven. Hij kon maar niet begrijpen dat er tegenwoordig koks van amper 21 jaar al de leiding hadden over kleine dan wel grotere brigades. Hij vond dat kennis en ervaring van jaren de fundering waren waarop een “chef” moest kunnen vertrouwen. En dat je niet jezelf voor ‘chef-kok’ kon gaan uitgeven wanneer dat betonnen fundament niet ten grondslag lag, ondanks je passie voor het koksvak.
Zo zou dit fundament mijns inziens ook moeten gelden voor de Nederlandse wijnschenkers in restaurants. Dit verhaal komt vaak in mijn gedachten, wanneer een broekie of rokkie van amper twintig jaar zich in een restaurant aan mij presenteert als dé sommelier en hakkelend uit zijn strottie perst: dat zijn passie wijn is.

Als ik het woord sommelier hoor denk ik aan een rondbuikige blozende veertiger die in de hectiek van het restaurant als rustpunt fungeert en mij desgewenst een fles ontkurk of opendraait en met een twinkeling in de ogen zegt: “goede keus, drink ik zelf ook graag”. Hij zegt niet dat hij een passie voor wijn heeft maar je ziet aan hem dat de bezetenheid, zorgzaamheid, verliefdheid en kennis voor en over wijn aanwezig is.
Passie heeft niet direct iets met leeftijd te maken maar het moet wel een gedegen oorsprong hebben.

Wijnproevend bekijk ik de generatie ‘gepassioneerden’, voortgekomen uit de geelrode ijsklonterige voorgekauwde MacDo cultuur*, waaruit hun genivelleerde smaak ontsproten is. En denk: zouden ze weten dat wijn van druiven gemaakt is?
Misschien is het tijd om het roer om te gooien. Wanneer men mij anno 2011 vraagt hoe het staat met mijn passie voor wijn, zeg ik maar dat ik een heavy user ben die met plezier analytisch savoureert met intens smaakgenot als gevolg.
Een passie is blijkbaar niet voor iedereen.

Bert Horstman
Wijnkoper en ex-sommelier.

* Macdo cultuur staat in de Franse taal voor toenemende belevingsvervlakking. Voor alles wat smaakloos, geurloos, massaal, onzorgvuldig en te vroeg van te voren wordt geproduceerd en daardoor karakterloos is.

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden