Picknick, zon en rosé

Een paar weken geleden schreef ik over het vergelijk tussen auto’s en wijn. Inmiddels heb ik een auto gekocht en blijkt het toch geen van de toenmalige opties te zijn, maar heb ik mijn hart gevolgd naar een MG-F cabriolet. Een ideale auto nu de zon zich steeds meer laat zien. En wat kun je het beste met zo’n auto? Ik schreef het al op mijn facebook pagina (jawel): een ritje maken de provincie in naar een afgelegen riviertje met je picknickmand gevuld met Vlaamsch Broodhuys-brood, Franse kaas en gedroogde worst… en een flesje wijn natuurlijk (maar pas na 2 uur uitbuiken en slapen weer gaan rijden).

Een picknick in de zon is overigens niets zonder een fles rosé. Niet zo’n naar spekjes en chemisch snoepfruit ruikende Chileen/Spanjaard/Australiër van 2,5 euro, maar een rosé die je nog echt wijn mag noemen. Zo een die vroeger in amforaflessen werd gebotteld, maar waar men het inmiddels gelukkig ook door heeft dat zulks niet het beste marketingaspect was. Een naar subtiel rood fruit, kruiden en zeelucht ruikende rosé. Een rosé voor bij de Bouillabaisse, of dus een picknick in de provincie of zal ik zeggen ‘En Provence’? Want dat is waar échte rosé vandaan komt. Een lichte zachte rosé die zonder trucjes met kort schilcontact is gemaakt en die fluistert ‘met mij kun je de hele avond door en word je morgen nog prettig wakker ook’. Zo’n rosé. Dure voorbeelden als Ott, Tempier en Pibarnon zijn fantastisch, maar ook betaalbaarder als Roquefort of zelfs die amforafles van de Appie. Het liefst vul ik mijn hele bijrijderstoel ermee, maarja… mijn bagageruimte is te klein om mijn date in te proppen, dus houd ik het maar bij die ene fles Tempier uit 2007 die alleen maar beter wordt. Hoezo binnen een jaar drinken?

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden