Racistische (wijn)streken

Wie heeft er wel eens Elzasser wijn van het druivenras Chasselas gedronken? Opschieten, want de kans is groot dat het binnenkort niet meer kan. Nou ja, misschien een tikkeltje overdreven. Waarom is het dan binnenkort gedaan? Omdat het een te neutrale druif schijnt te zijn. Te weinig zuren. Fransen hebben racistische streken. Die rare Chasselas moet de Elzas uit. En er komt geen nieuwe aanplant meer bij. Adieu, Chasselas. Er zal wel Pinot Blanc voor in de plaats komen. Maar moet het dan tegenwoordig allemaal spetterend, fruitig, feest, sprankelend, voluptueus, vet of strak zijn?

In deze tijd moet alles en iedereen over de X-factor beschikken om “het” te maken of in de mode te zijn. Anders is het snel met je gedaan. Zo rukten de Californische wijnboeren na het succes van de film Sideways eerst hun haren uit hun hoofd en daarna van de weeromstuit de eens zo razend populaire Merlotstokken uit de grond. Pinot Noir moest er komen! Van het druivenras Viognier had eind jaren ’60 geen sterveling meer iets vernomen op een paar verstokte Condrieu-liefhebbers na. Nu is dit ras een world-class druif mèt X-factor en bijbehorende sterallures. Viognier is popie-jopie en zit tegenwoordig haast in iedere blend; rood of wit.

Maar ik koester minderheden, de verdrukten en verschoppelingen, de paria’s onder de druivenrassen. Het enige waar ze om vragen is een paar hectare leefruimte en liefde. De liefde van een goede wijnmaker. Dan komt het vast goed, net als in de meeste sprookjes. Op Domaine Schoffit in Colmar (Elzas) woont zo’n wijnboer. Bernard heet-ie. Ik was er op bezoek in juli 2008. Aan de keukentafel werden exquise Grand Cru wijnen geschonken. Goede wijn behoeft geen krans. Maar het spreekwoordelijk lelijke eendje van die ochtend had er mijn hart gestolen.

Ik proefde er de Cuvee Caroline Chasselas Vieilles Vignes 2004. Genoemd naar zijn mooie oudste dochter, romantiseerde ik. Die oude Chasselas-ranken groeien in de wijngaard Rangen, de meest zuidelijk gelegen Grand Cru van Alsace. Rotsbodem op een ouwe vulkaan. Dat heeft de druivenstok nodig: armoe. En beulen om aan de kost te komen. Net zoals in een sprookje. Maar het resultaat is er dan ook naar. Wat een genot! Niks slappe hap zonder zuren-ruggengraat: Bloemig en kruidige geur met een verfijnde smaak en een droge intense afdronk. Ik ken die dochter van Bernard Schoffit niet maar in mijn fantasie… une Grande Dame.

Laatst schonk ik de laatste van de souvenirs van die Elzasreis uit: Domaine Schoffit 2002 Riesling Grand Cru Rangen Clos Sainte-Théobald. Een mondvol – letterlijk en figuurlijk. Maar deze grandioze Heilige Theo kon mijn heimelijke verlangen naar de Chasselas van Bernard Schoffit niet wegspoelen.

Wijnimport J. Bart importeert Domaine Schoffit – voor de horeca.

Chasselas is in Frankrijk ook te vinden in de Loire en Jura en is populair in Zwitserland waar de druif Fendant heet. De typische kaasfondue-begeleider. De Duitsers vinden dat-ie Gutedel moet heten en daar groeit de druif vooral in het zuidoosten van de deelstaat Baden.

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden