Raspaard Riesling uit Duitsland en Oostenrijk

Gek, maar ik heb altijd een beetje ontzag voor Riesling. En ik ben er tegelijk verliefd op. Daar kan maar één conclusie uit volgen: Riesling is een femme fatale. De betere versies - en er zijn er zo veel, zo veel! - knijpen mijn hart af op een wrede, maar o zo heerlijke manier. Meer wil ik, meer! en dat is er dan niet. Gewoon, omdat de fles leeg is. Ah, dat ranke van Riesling, dat ogenschijnlijk koele terwijl je voelt dat er onder de oppervlakte van alles gaande is…
 
Kremstal bij AH Wijndomein

Maar als ik dan de emotieloze wijnschrijver aan het woord laat, weet ik dat al dat wijngeluk van de riesling gebaseerd is op de zuren die hij bevat. Alle wijn bevat zuren, en er zijn er wel vijf of zes verschillende, maar alleen in Riesling is die verhouding zo dat ik begin te kronkelen van genot. Helemaal bij idioot mooie wijnen uit Duitsland die fortuinen kosten en die decennia lang kunnen rijpen en je bij elke slok de kop op hol jagen. Maar ook al gewoon bij zoiets heerlijks als de Berger Kremstal Riesling Spiegel 2008. Deze Oostenrijkse dame is nog jong en dus overheerst de bloemigheid. Maar jongens, daar zijn die frisse zuren al, dat knetterende spel van sap en zomers wijngeluk! 

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden