Regen in de wijngaard

Dit was een lange week vol regen. Te veel regen, eigenlijk. Het lijkt er niet op dat ik mijn groeiachterstand nog in ga lopen. Mijn wijnboer maakt zich weer zorgen.

 

Door mijn columns denk je waarschijnlijk dat dát het enige is wat hij doet, zich zorgen maken. Dat klopt, dat doet hij bijna altijd. Alle wijnboeren die ik ken, trouwens. Het komt omdat ze te maken hebben met zaken die ze niet kunnen beïnvloeden: plantenziekten, het weer, en ons, de planten. Daar worden ze onzeker van. En neem het ze eens kwalijk!

 

De boer is bezorgd, maar wel verstandig. Hij heeft de grond waar ik in groei niet omgeploegd. Er groeit dus allemaal onkruid rond mijn stam. En de boer pompt water uit de drijfnatte bodem weg, zodat het onkruid en ik dieper moeten graven met onze wortels om water en mineralen te vinden. Het wordt een wedstrijdje tussen het onkruid en mij, maar omdat ik een oude wijnstok ben, graven mijn wortels veel dieper. Het grondwater gaat langzaam door mijn wortels, de stam en de uitlopers naar de piepkleine bloemetjes, die langzaam veranderen in druifjes.

 

Had de boer wel geploegd, dan zou ik lui worden. Ik zou alleen mijn wortels gebruiken die vlak onder de oppervlakte groeien. En daar neem ik zoveel water mee op, dat de bloemen snel veranderen in grote trossen met grote druiven. Als wijnstok zorg ik zo goed mogelijk voor mijn kinderen, de pitten in de druiven. Ik bescherm ze door ze met zoveel mogelijk water te voeden. Maar daarbij hou ik er natuurlijk geen rekening mee dat grote druiven waterige wijn opleveren.
 

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden