Ruit&Rijst schenkt Limarí’s Maycas

Maycas Chardonnay 2008
Limarí Valley/Chili
 

Rijst:
Eigenwijze wijnmakers met passie, lef en smaak, die maken meestal de lekkerste en spannendste wijnen. Bruine ogen helpt ook. Marcello Papa, de Chileen achter Maycas, heeft het allemaal. Hij zei tegen de board van Concha y Toro: 'Casablanca is geweldig, maar de mooiste wijnen gaan we in Limarí maken.' Omdat er niet naar Papa werd geluisterd, zette hij tijdens een blindproeverij tussen de Casablanca chardonnay’s een eigen probeersel uit Limarí. Tot drie keer toe versloeg die wijn de andere en toen mocht Marcello Papa zijn gang gaan in het noorden.

 

Ruit:
Bruine ogen? Okay. Maar hoe zat het met schouders en bibs? Straalden die ook de goede mix van liefde en lef uit? Nou, nou geëmancipeerde wijnschrijveressen, zo kan ie wel weer. Back to the vineyard.
En wel in Limarí. Ik hoorde zomer 2008 voor het eerst over dit avontuur. Die streek is nog steeds het nieuwste, veelbelovende speeltje van Chili. Het ligt heel noordelijk, 600 kilometer boven Santiago - 20 kilometer vanaf de Stille Oceaan. Dit zei Marcello browneyes Papa erover: 'De bodem, het licht en het klimaat hier hebben iets bijzonders. Ze geven ons uitzonderlijk goed fruit en ik voel me als een kind in een snoepwinkel die niet weet wat te kiezen.'

 

Rijst:
Puur fruit is wat je proeft in deze wijnen. De sauvignon blanc is super crispy en kruisbes. De cabernet zit boordevol cassis. De syrah is zwoel en wulps en voor mij iets te vol en dik. De chardonnay is mijn lieveling. Zonder hout, met sappige nectarine en roze grapefruit, met mineralen en mooie zuren. Subtiel en verfijnd. Opvallend. Wat vind jij van het etiket?

 

Ruit:
Smoelt goed hoor! Het is geïnspireerd op de Incacultuur. Op het etiket staat daar wat uitleg over. Voor mij ziet het er vooral eigentijds, elegant en fris uit en dat wil dit wijnhuis ook zijn. Wat ik zo goed vind aan deze chardonnay is dat je gelijk zin in eten krijgt. Ik dronk hem met mijn buurman en die begon nog tijdens de eerste slok over gefrituurde calamares. Het toeval wilde dat we inktvis in huis hadden. Een half uur later hadden we zijn idee getest en die bleek perfect.
 

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden