Serieuze wijnen van een wervelwind

Moorilla Estate

“Neem jezelf nooit al te serieus maar liefst met een korreltje zout,” zegt David Walsh, eigenaar van Moorilla Estate altijd. Niettemin neemt hij het ondernemerschap wel degelijk bloedserieus en gaat alleen voor het beste. Wát hij aanpakt getuigt bovendien steeds van zijn persoonlijke – vaak humoristische - smaak. Of dat nu kunst is, architectuur of wijn. Die wijnkriebel kreeg hij echter pas medio jaren negentig, door de aanschaf van een wijngoed dat in handen was van Italiaanse wijnboeren. Het lag langs de oevers van de Derwent rivier, in zijn geboorte-eiland Tasmanië, en David werd simpelweg verliefd op de locatie. Aangezien de geproduceerde wijnen niet bepaald zijn smaak waren, ‘importeerde’ hij subiet eersteklas wijnmaker Connor van der Reest uit Zuid-Afrika om de kwaliteit eens flink op te vijzelen. Toen dat eenmaal naar zijn zin was en op rolletjes liep, opende hij naast de compleet vernieuwde wijnmakerij ‘en passant’ ook nog een microbierbrouwerij: Moo Brew gedoopt.

Renaissance Man
Maar daar bleef het niet bij. In 2005 liet Walsh een fraai paviljoen met proeflokaal en restaurant neerzetten. Kort daarop aangevuld door een aantal hypermoderne villa’s, her en der over het terrein ‘verstrooid’ en elk ontworpen door vooraanstaande Australische architecten. Deze zogenoemde MONA Pavilions fungeren als exclusieve hotelappartementen, terwijl hij voor de culinaire invulling van het bijbehorende restaurant, La Source, Philippe Leban binnenhaalde, een van Australië’s absolute topkoks.

En zo tovert David al jarenlang alles wat hij aanraakt om in goud. Hij is namelijk Tasmanië’s versie van ‘Rain Man’. Hij heeft aspergersyndroom en dankzij zijn bijzonder werkende brein verdiende hij een onschatbaar fortuin met gokken - hij mag allang geen casino meer in maar ging toen doodleuk over op paardenraces – waarmee hij zich onder meer een weergaloze, overwegend hedendaagse kunstcollectie aanschafte. Als een echte mecenas liet hij daarvoor trouwens recent een museum uitgraven in de belendende berg(!) - dat ook meteen het grootste privé-museum ter wereld is - en organiseert bovendien jaarlijks muziekfestivals en popconcerten, allemaal gratis toegankelijk.

Sexy ritueel
Maar terug nu naar de wijnen van Moorilla Estate. Want ook die zijn zonder meer om over naar huis te schrijven (waarvan akte) en kunnen inmiddels wedijveren met het beste uit Oz. Connor maakt daarin twee series: de Muse en de Praxis (om laatstgenoemde moesten we wel een beetje gniffelen) dus voor ons is gemakkelijk te onthouden dat Muse de ‘hogere’ reeks is. Het betreft acht rode en witte wijnen van verschillende druivensoorten, deels houtgelagerd, gemaakt in een elegante en vrij klassiek stijl met veel terroir en mineralen. Praxis daarentegen behelst eenvoudiger wijnen: vol, rond en fruitig, duidelijk Nieuwe Wereld wijnen en bedoeld om snel te worden opgedronken. Grafisch ontwerper Leigh Carmichael ontwierp voor beide series de labels en dat zijn niet ‘zomaar’ etiketten. Op verzoek van David werden de leden van het Ballet Lab uit Melbourne naakt gefotografeerd tijdens het dansen van de choreografie Ritueel van Bacchus. Deze artistieke zwartwit foto’s werden niet alleen gebruikt als ‘kunst’ aan de wanden van de hotel(slaap)kamers (zie bijgaande afbeelding) maar belandden ook op de wijnflessen ...waarmee wijn drinken extra sexy wordt natuurlijk!

MONA/Moorilla Estate, 655 Main Road Berriedale, Tasmania, Australia. T +61 (0)3 6277 9900; www.moorilla.com.au.
Productie: www.vanderendt-lindsey.com; met dank aan: www.australia.com en www.qantas.nl

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden