Sherry uit z'n verdomhoekje

Zonnige zuiden
En onder het motto 'om het heden beter te leren begrijpen, dient men wat te weten over het verleden' volgt hier heel beknopt de geschiedenis. Dit wonderlijke drankje komt namelijk uit het hete Spaanse zuiden, in het gebied waar de dorpjes Jerez de la Frontera, Puerto de Santa Maria en Sanlucar de Barrameda liggen te bakken onder de Spaanse zon.

 

Phoeniciërs met reislust
Jerez, het belangrijkste dorpje, is waarschijnlijk gebouwd door Phoeniciërs, een reislustig volkje dat komt uit het gebied waar nu Libanon ligt. Jammer genoeg voor hun werden ze er na een tijdje door de Romeinen uitgeschopt, die er vervolgens lekker zelf gingen wonen. Gelukkig voor ons, want zij ontwikkelden de wijnbouw.

 

Knokken maar
Rustig wonen konden de Romeinen echter niet, want er waren meer mensen die dit plekje aan de Middellandse Zee wel zagen zitten. Er werd dan ook lustig om geknokt. Zo werd gebied onder andere ingenomen door de Vandalen, waar de naam Andalusië van is afgeleid. Ook de Moren mochten het een tijdje tot hun bezit rekenen. En zij waren het die de wijnbouw een tweede flinke duw in de rug gaven. Niet omdat ze zo graag wijn wilden drinken, ze gebruikten de druiven voor directe consumptie en lieten het sap ervan gisten om het vervolgens de destilleren ten behoeve van allerhande medicijnen (ik geloof er eigenlijk niets van).

 

James' lievelingsdrankje
Toen op een gegeven moment de boel weer van Spanje was besloot men eens wat van deze drank naar Engeland te verschepen. Daar vonden ze sherry zo lekker, dat ze naar Spanje kwamen om de handel soepeler te laten verlopen. Totdat deze twee landen het met elkaar aan de stok kregen, waardoor de net opgezette handel weer in elkaar zakte. Na een vredespijp bloeide deze gelukkig snel weer op, geholpen door onbetaalbare reclame van James I, koning van Engeland, die sherry tot zijn lievelingsdrankje bombardeerde.

 

Tegenslag trotseren
Jammer genoeg vlogen de twee landen elkaar weldra weer in de haren en zakte te boel weer als een kaartenhuis in elkaar. Enkele handelaren trotseerden al deze tegenslagen en hebben nu nog grotendeels de touwtjes in handen in het sherry gebied . Denk aan de Ier Garvey en aan de Engelsen Osborne, Sandeman en Duff Gordon.

 

Prima Fino
Osborne maakt een prima Fino. Iets minder 'ziltig' dan de meeste fino’s, maar daarvoor in de plaats krijg je wel een hoop noten. Tenminste, dat proef ik. Maar na het lezen van veel droge geschiedenis zijn je smaakpapillen niet optimaal meer.

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden