Sneeuw in de wijngaard

Van het noordelijkste puntje van Finland tot en met hier in Zuid-Europa: eindelijk sneeuwt het! Vanuit mijn raam zie ik hoe de kale amandelbomen en wijnstokken wit geverfd worden door dikke vlokken. Ik zie hoe de 25 centimeter dikke sneeuwlaag voorzichtig smelt, het ijswater sijpelt de bodem in en doodt daar de sporen van botrytis en meeldauw en vult de aarde met vocht, dat de zomer weer zal wegnemen.

 

Alle barkrukken bezet
We hebben al 36 dagen niet buiten in de wijngaard kunnen werken! Dus de uitbaters van de lokale kroegen verdienen op dit moment goed geld, alle barkrukken zijn allemaal bezet door mannen die niks kunnen doen en huisvrouwen die er moe van worden de hele dag hun man om zich heen te hebben. Sorry, maar zo werkt het hier nog steeds: mannen werken in de wijngaard, vrouwen zorgen voor de kinderen en laten alleen in de zomer hun huishouden in de steek om te helpen bij de oogst. En waarschijnlijk geldt dat niet alleen voor deze Spaanse wijnstreek, maar werkt het zo in de meeste Europese wijngebieden.

 

Demonstraties
Op het journal zie ik wijnbouwers uit verschillende Europese wijnlanden demonstreren, ze eisen eerlijke prijzen voor hun (onze) druiven. Ze leggen hun eisen voor aan lokale, nationale en Europese overheden en vragen om subsidie. Ze leggen de schuld van de huidige stand van zaken bij de supermarkten, grote importeurs, irrigatie, vorst… alles behalve zichzelf.
Maar als ik een glas drink in de kroeg bij mij in de buurt, of als ik op bezoek ben bij Franse of Italiaanse wijnmakers, dan realiseer ik me dat nog steeds, in januari 2010, de situatie precies hetzelfde is als jaren en generaties geleden. En ik vraag me af hoe een gemeenschap die zo statisch, zo bevroren lijkt, kan klagen over de langsrazende trein die ze gemist heeft.

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden