Soave, net als in de film

Soave, drinkt u dat wel eens? Inderdaad, hooguit per ongeluk, bij een oudtante die ook niet beter weet en vindt dat drie euro al duur genoeg is voor een fles. De meeste soave, en zeker in de prijscategorie die oudtante koopt, smaakt naar niks. En de uitzonderingen kosten zo’n godsvermogen dat je beter een rode Ferrari kunt kopen. Niettemin, ook van de minste druif kan een goede wijnboer lekkere wijn maken. Beginnend met een goede wijngaard en een scherp snoeimes, want ‘van strenggesnoeide wijngaarden op de beste gronden van Soave Classico (de appellation, in Veneto, Noordoost-Italië) krijg je soave (de wijn) met de kenmerkende citrus- en amandelgeur’. 

 

Wijnboeren zijn de broers Amadio en Natalino Fasoli figureren in een alom geprezen By The Grape-documentaire over biologische wijn. Doen ze goed. Authentiek, ambachtelijk, oprecht, met op de achtergrond de sax van Candy Dulfer.

 

Druif is garganega. Er mag tot dertig procent chardonnay, pinot blanc of trebbiano di soave bij. Vroeger was die dertig procent vaak trebbiano, voor de zuren, tegenwoordig steeds vaker chardonnay voor wat sjeu en sjiek. Druiftechnisch is garganega, of beter gezegd die hele familie garganega’s – di gambellera, biforcuta, bipartita, comune, a foglia frastagliata, grossa, piramidale – zo ingewikkeld dat we het voor deze keer maar overslaan.

 

Qua wijn kun je hoe dan ook meestal beter iets anders drinken, op deze fijn fruitige, subtiel kruidige uitzondering na die nog goedkoper is dan een speelgoedferrari. Ja, daar koopt oudtante drie flessen voor. Maar die zijn hooguit geschikt om de gootsteen te ontstoppen, en hier word je blij van. En och, als je ziet wat een aardappel of blinde vink bij zo’n milieujuwelier kost...

 

Fasoli Gino, Borgoletto
soave 2009 € 8,99

 

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden