Voorjaars-sauvignon

Vorige week leek het nog lente te worden. Het mocht niet zo zijn. Slechts een enkele dag.

 

Ja, we waren gewaarschuwd. Dinges met dat kale kruintje en die wiebelbenen, en hoe heet die lieve roodharige ook weer, hadden ons op het NOS-nieuws voorzegd dat het niet zou beklijven. Dalende temperaturen, regen en nog meer pijltjes en lijnen over de wereldweerkaart zouden ons deel zijn. De winter was nog niet vergangen.

 

Ondertussen tankten we natuurlijk wel onbekommerd die aanbevolen heerlijke pittige springerige sauvignon uit Touraine weg, want laten we wel wezen: het leek effe lente te zijn, dus dan drink je loiresauvignon, dé voorjaarswijn. Zeker nadat je afgelopen winter drie keer per week tegen het opgevroren asfalt bent geklapt na weer zo’n zogenaamd fijne winterchâteauneuf.

 

Ook bij de wijnimporteurs spookt de lente onrustig kriebelend door de hormonen, want kijk wat Tante Pos ons door weer en wind bracht: nog meer loiresauvignon! Maar nu extra sjieke. Sancerre, en menetou-salon.

 

Van Hubrecht Duijker leerde ik lang geleden dat je beter menetou kon kopen dan bekende buur sancerre, omdat sancerre de roem naar het hoofd was gestegen en je vaak vooral betaalde voor de naam, terwijl de inhoud vies kon tegenvallen. Had Hubrecht helemaal gelijk in, maar ook mentou-salon werd langzaamaan bekend... Meestal adviseer ik vandaar dus gewone sauvignon de touraine. Sancerre en menetou zijn slechts de prijs waard als ze naar meer smaken dan loiresauvignon, als ze zo’n gezellig weerbarstig kalk- en krijtachtig toontje in geur en smaak hebben, breed en diepgravend van smaak zijn, als ze écht naar sancerre of mentou smaken. Zoals deze twee.

 

 

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden