Vorst in de wijngaard

Zoals je kunt zien ben ik bevroren... Twee weken geleden, op veertien mei, daalde de temperatuur om vijf uur ’s ochtends naar 1 graad celsius. Mijn uitlopers zijn geknakt. En zoals je op de foto kunt zien, zijn de onderste uitlopers verbrand door de lage temperaturen. Een paradox noem je dat geloof ik.

 

Dat komt omdat celwanden kapotvriezen door microscopisch kleine ijskristallen. De cellen drogen uit. En uitgedroogd plantmateriaal wordt bruin en gaat dood… Maar gelukkig heb ik, als honderd jaar oude wijnstok, nog genoeg knoppen die ik kan laten uitgroeien, zodat de stukgevroren uitlopers worden vervangen.

 

Mijn eigenaar is verdrietig. Hij is bezorgd omdat de nieuwe uitlopers misschien minder vruchten zullen dragen, die misschien ook nog kleiner zijn dan normaal. En misschien zullen die door het koude weer later verschijnen. Te laat om helemaal rijp te worden. Is bezorgd, maar voorlopig hoeft hij zich niet druk te maken. Er is geen werk in de wijngaard. Hij kan niks meer voor me doen.

 

Slechte dagen voor mijn eigenaar dus, en zijn collega-wijnboeren. Ze kunnen alleen maar rustig afwachten hoe erg hun wijngaarden zijn beschadigd door de vorst van het voorjaar.
 

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden