Wat is rosé eigenlijk?

Mensen bestellen 'een glas witte wijn', of 'een glas rode wijn'. Nooit heb ik iemand horen vragen om 'een glas rosé wijn'. Jij wel? Altijd 'een glas rosé', of erger nog, 'een roséetje'. Nooit heb ik gehoord dat iemand naar 'een witje' of 'een roodje' vroeg.

Ligt het nou aan mij of zien mensen rosé gewoon niet als wijn? Ik kan begrijpen dat je op het verkeerde been wordt gezet door die talloze overgeëxtraheerde laffe fruitsapjes overladen met verleidelijke geuren van chemische snoepjes en nagellakremover, al dan niet ondersteund door een zoetige molligheid, wellicht verkregen door toevoeging van een 'artisinaal' pak suiker. Maar er is wel rosé wijn. Echt. En met wijn bedoel ik karakteristieke, elegante, interessante rosé. Wijn. Rosé wijn. Domaine Tempier is voor mij een schoolvoorbeeld hiervan. Ik noem gelijk niet de minste. Voor mij wellicht de grootste. Als Daniel Ravier, de wijnmaker, tenminste nu eens in de gaten heeft wat nou het geheim is van z'n rosé. Wijn. Naar eigen zeggen laat hij de natuur in grote mate het werk doen en heeft hij zelf weinig in te brengen, behalve aandacht en liefde. De wijn wordt voornamelijk gemaakt van Mourverdre, aangevuld met Grenache, Cinsault en Carignan. Dit zijn voor de streek autochtone variëteiten en je vindt hier dus ook geen bemoeienis van Merlot en kornuiten. Nergens voor nodig, zo blijkt.

Als je bovengenoemde assemblage uit een kwalitatief goed jaar drinkt, is het mogelijk om de wijn te laten rijpen. Inderdaad. Rijpen. Deze rosé (wijn) geef je een aantal jaren de gelegenheid om zich te ontwikkelen, zodat hij zijn volledige wasdom bereikt. Als je de gelegenheid hebt drink je deze rosé. Op welk willekeurig moment dan ook, dus ook in hartje winter, om dan die licht gerijpte tonen te ontdekken. Het kruidenrekje dat uitwaaiert met zachte bosaardbeien en ander klein fruit dat afgerond lijkt. En rijp. Niet dat jonge zure spul. Ik heb onlangs genoten van de 2005, op zo'n 13 graden celsius. Optima Forma!

Er zijn er meer hoor, die potentie hebben. De meeste gedegen Cotes de Provence hebben baat bij een jaartje of twee en blijken gastronomisch fantastisch veelzijdige partners te zijn.

En dit is wijn. Echte wijn. Niks 'tje. Echte Rosé. Wijn.

Test

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden