Weelderig zoet bij de toet

Een fantastisch land, Catalonië. Het Spaanse gedeelte wil niet bij Spanje horen, het Franse wel bij Frankrijk. Nee, politiek zijn ze het niet eens, maar het eten is er gekmakend lekker. En overal is goede wijn, rinkelend frisse wijn, knoertige winterwijn, stil, bruisend, droog, zoet.

 

Boven de Pyreneeën heet het Roussillon en zijn ze vreselijk goed in het maken van zoete wijn. Muscat de Rivesaltes, geparfumeerd en weelderig, u hebt er misschien wel eens van gehoord. Maar er is meer. Banyuls en Maury zijn donkerrode of roestbruine zoete wijnen, met een gezond bittertje; perfect bij chocolade.

 

Wij hebben echter iets nodig bij de crema catalana. Hebben ze ook. Rivesaltes Ambré bijvoorbeeld. Altijd meer dan vijf jaar gerijpt en van witte druiven gemaakt; geen muscat maar grenache blanc dit keer.

 

De zoete wijnen van Rivesaltes heten 'vin doux naturel'. Naturel omdat er geen suiker aan is toegevoegd. Halverwege de gisting breken de boeren het proces af door een scheutje brandewijn bij de most te gieten. Dan houd je onvergiste druivensuikers over, vandaar. Die maken het zoet. Weelderig, intens, klokkenbeierend zoet, dat ervoor zorgt dat de wijnen lang kunnen rijpen. Ze zijn onverwoestbaar!

 

De Ambré die de Nederlandse Wijnkring nu verkoopt is de 1995 van Domaine Cazes, en ruikt naar rozijnen, gedroogde vijgen, hazelnoten. Meer dan veertien jaar rijping moet helaas betaald worden (€ 10,70, halve fles!), maar een mooiere match voor de crema catalana is er niet.

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden