Weinjagt in der Mosel

Na de buren voederinstructies gegeven te hebben voor onze kat Médoc waren we al snel op weg richting Duitse grens. Onderweg pikten we Frank en Jessica (Zweedse bubbeljagers) op en vier uur later belandden we aan de Moezel, in het dorpje Bremm. Hier worden druiven op de steilste wijnhellingen van Europa verbouwd. Met mijn gezonde dosis hoogtevrees liep ik over een paadje van 30 cm breed, met naast me een afgrond van 100 meter.

Hoe men hier het land goed bewerken kan, weet ik niet, maar alles gaat met de hand. Tegen een helling van 65% (!) kruipt een tractor niet op. De wat luier ingestelde wijnboer maakt handig gebruik van de zwaartekracht met een buizenstelsel dat over het Landgut loopt en waar tijdens de oogst de druiven naar beneden worden gestort. Ook zie je kleine monorails tussen de stokken doorlopen waarmee materiaal vervoerd kan worden.

Na een goede lunch van Jagerschnitzel mit Bradkartoffeln wandelen we naar ons eerste adres: Weingut Reinhold Franzen. Daar staat de dochter van de wijnboer al klaar om ons te verwelkomen en we beginnen aan de eerste proeverij die dag. Het mooiste komt hier van twee bergen: de Calmont en de Frauenberg. De eerste is wat meer mineralig en de ander heeft wat meer fruit. Bij de 2009 wijnen staan de zuren wat meer vooraan, terwijl je bij de 2007 al ziet hoe de wijn (hopelijk) zal gaan worden: een stuk voller van smaak. We raken enthousiast!

In mijn studententijd heb ik een tijd in Duitsland gewoond en destijds aan een proeverij van veel zoets in Trier geen goede herinneringen overgehouden. Dit is echter totaal wat anders. Deze droge witte wijnen hebben elk een geheel eigen karakter. Bij veel wijnen vind ik het lastig om kleinere nuances in de wijn te proeven, maar in deze Riesling wijnen is elk detail in de wijn goed te herkennen. De wijnboer probeert in de wijn zo goed mogelijk het terroir (in dit geval vooral in enge zin: de bodem) door te laten komen. En als je dat in de wijn kan ruiken en proeven is dat natuurlijk heel erg leuk.

Die avond in Trier genieten we bij een glas (Riesling uiteraard) in een wijnbar na van de proeverij die dag. Ondertussen zijn we wat meer bekend met de verschillende klassen die in de Duitse wijnbouw onderscheiden worden. Trier zelf is geen aanrader: het is een mooie oude stad, maar wat saai. Zeker tijdens een regenachtig herfstweekend. Boek dus vooral iets in de mooie bosrijke omgeving.

De volgende dag staat om 11 uur een proeverij bij S.A. Prüm op het programma. Na 17 wijnen van Herr Prüm geproefd te hebben, denk je het wel beu te zijn, maar nee, de wijnboer en wijnjagers gaan nog even door. Heel bijzonder is dat je een aantal van de wijnen (de vollere wijnen) bij verschillende soorten vlees kan schenken. De wijnboer is een enthousiaste kok en geeft ons bij elke wijn een paar tips: van eend tot blauwe aderkaas en zelfs wild.

Al met al een sehr gemütliches en geslaagd wijnweekend en een aanrader voor wie een alternatief wil voor de Elzas of Bourgogne en dat ook nog eens dicht bij huis. Laatste tip: vergeet je paspoort niet! Wij werden aan de grens NL-DU aangehouden door een niet al te vriendelijke grenswachter en kwamen er nog net door met onze Nederlandse rijbewijzen als legitimatie; ook binnen de EU heb je een paspoort dus gewoon nodig.

Weingut Reinhold Franzen: http://www.weingut-franzen.de/
Weinbut S.A. Prüm: http://www.sapruem.com

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden