Wie heeft de grootste?

Wij mannen pochen ons moe. Gaat het niet over ons verstand van voetbal, dan bespreken we wel onze nieuwste elektronische gadgets of de pk’s van de auto. En dan hebben we het nog niet eens over de liniaal in de kleedkamer van de sportvereniging; kijk mij eens gaaf zijn.
In de wijnwereld is het niet anders. Recentelijk werden op een reisje met collega sommeliers nog uitgebreid de details besproken van een ieders Laguiole messen… nee, deze was nog net een tandje beter, want geen Laguiole staal, maar van de fabriek een straat verder. Ook kwam de omvang van de wijnvoorraden ter sprake. Waar de een het moest doen met een schamele 24 flessen had de ander er al zo’n 2000. Eerlijk is eerlijk, ik doe er net zo hard aan mee (met mijn 300 flesjes). Vraag is: Waarom doen we het en waarom alleen mannen? Ik heb nog nooit een sommelière gehoord over haar Laguiole mes of over haar wijnvoorraad. Ikzelf daarentegen betrap me met regelmaat op het ‘nonchalant’ laten vallen dat ik van die mooie wijn ook nog wel een paar flesjes heb liggen.

Toegegeven, het heeft ook zijn voordelen, dat pochen. Op diezelfde sommeliers-reis kwam iedereen namelijk aanzetten met een of twee mooie fles uit eigen voorraad. Zo krijg je door dat haantjesgedrag een aantal avonden de meest fantastische flessen te proeven van de mooiste wijnen uit de Côte-Rôtie, tot hoge Bordeaux, dikke Champagne en fantastische Barolo en Mosel. (Leuk overigens, dat ondanks alle uitspattingen met moderne Nieuwe Wereld wijnen iedereen toch uiteindelijk terug komt bij Klassiek Frans en Europees). En tja, de dames komen dan toch met hun ‘simpele’ lievelingswijn die ze thuis graag drinken en waar ze liefde voor en affiniteit mee hebben. Ook mooi.
Misschien is de vraag dus helemaal niet zo interessant waarom wij mannen dit doen, maar moet je het als een gegeven accepteren en er van genieten zoveel als het kan. Zijn het niet immers ook de mannelijke watervogels die elkaar met hun kleuren en glans proberen af te troeven? Daar genieten wij uit esthetisch oogpunt ook weer van. Laten we wel wezen, ik heb liever 1 fantastische wijn waar de inbrenger totaal niets van weet of wat mee heeft dan tien lekkere drinkwijntjes van dat schattige wijnboertje met zijn lieve hond. Dus, mannen, laat maar zien hoe rijk gevuld je kelder is, liefst aan tafel bij mij in het restaurant. Dan kan ik er ook nog van genieten en wie weet laat ik je proeven wat voor fantastische wijn ik op mijn wijnkaart heb staan… gewoon om te pochen.

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden