Wie knipt de druiven dit jaar?

Elk jaar is er nét voor de eigenlijke oogstperiode weer even paniek. Wie gaat er helpen met oogsten; hebben we genoeg mensen die tijd en een beetje ervaring hebben en daarbij ook nog een minimum aan motivatie tentoonspreiden?

Nu lijkt het allemaal erg idyllisch dat druivenplukken, maar in realiteit heb je er een rug van gewapend beton, snelle handen en een scherp oog voor nodig. Ik vergeet nooit mijn eerste plukervaring bij een bevriende wijnboer. Binnen 5 minuten knipte degene tegenover mij een flinke hap uit zijn vinger, met acht hechtingen en een episch bloedbad ten gevolg.

Toch zijn er elk jaar een flink aantal trouwe dorpelingen die zich eraan wagen om te knippen op Cadaulan. Deze prettige groep moet ik echter aanvullen met allerlei loslopend grootwild om een snelle oogst te garanderen. Een kleine greep uit de individuen die zich in 2010 hebben gemeld. Ten eerste de wat oudere -volgens hem ervaren- man die 85 bleek en néé die jicht was geen enkel probleem en die bochel kwam wel los tijdens het werken. Vervolgens kwamen de obligate troepen zigeuners deze kant op. Nu heb ik geen enkel probleem met deze bevolkingsgroep, maar aangezien ze hun hele hebben en houden in mijn tuin willen stallen en vrij veel rommel (lees: uitgebrande auto's en complete koelkasten) achterlaten, zijn zij ook niet mijn meest favoriete employees. 

Vervolgens zijn er de mensen die eigenlijk en full time baan elders hebben, maar periodiek lijden aan miraculeuze ziekteverschijnselen en daarom bij voorkeur zwart worden betaald. Ook deze grap gaat niet door, net zomin als 15-jarige knullen die enkel in september 18 zijn en mensen met rode neuzen die graag in wijn- nee maakt niet uit hoe hij smaakt worden betaald.

De spoeling wordt op deze manier erg dun en de eerste dag is er vaak al veel uitval, zoals toen vorig jaar een vendangeur ongeveer twee uur non-stop belde. Toen ik hem aantrof terwijl hij in zijn wagen op zijn laptop zat te rammelen werd het tijd dat onze wegen zich scheidden. Of de twee jongens van amper achttien die één dag kwamen, twee dagen wegbleven en de vierde dag, toen ik verhaal wilde halen, weer vertrokken met medeneming van vijf secateurs, een kist wijn en een koude kip...

Gelukkig heb ik echter mijn vaste groepje bikkels uit het dorp die er niet voor terugschrikken om bij mijn afwezigheid orde op zaken te stellen en hierdoor loopt na dag één de vendange meestal gesmeerd. Ook dit jaar hebben we nog geen gevallenen te betreuren en zitten alle vingers nog op hun plek. Er is echter nog één veld over en als er een tijdje geen columns volgen heeft ondergetekende waarschijnlijk niet hard genoeg op haar druivenstronkje geklopt toen ze dit schreef...

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden