Wijn als psychologisch intermediair

Het karakter in wijnen kan in vele opzichten worden vergeleken met het karakter van mensen. Heel veel mensen gaan uit van een eerste indruk. Het kost des te meer mensen moeite om verder te kijken dan die eerste indruk. Om iemand echt te leren kennen voordat je hem of haar wel, of juist niet tot jouw intimi zal rekenen. Gedurende veel wijnproeverijen zie je mensen langs met flessen bezaaide tafels struinen, proeven, keuren en ook vaak afkeuren.

Als ik de gemiddelde consument gade sla, merk ik vaak dat de wijnen die het meest 'geknutseld' zijn het bij hen vaak goed doen. Zet 20 Chardonnays op een rij van een prijsklasse tussen de € 5,- en de € 10,- en de wijnen met veel houtinvloeden zullen meestal als 'winnaar' uit de bus komen. Dit zijn wijnen met een 'grote eerste indruk'. Maar zijn ze ook echt aardig? Kun je een langetermijnrelatie met ze opbouwen? Kun je, zoals Gert Crum ooit mooi verwoordde, met zo'n wijn trouwen?

Veelal zijn die wijnen als de gangmakers op een receptie. Een vlotte babbel, dito uitstraling, maar écht aardig? Diepgang in een gesprek met zo iemand zal vaak uitblijven, hoewel ik niet m'n eerste indruk laat gelden... Als je een op een met deze persoon/wijn komt te staan blijft het niveau op dat van de gangmaker. Na een kort gesprek is de stof op. Hooguit nog een komische noot hier of daar. Die fles Chardonnay met voloptueuze houtinvloed, bijkomende vanilletonen van het veelal goedkopere Amerikaanse eiken wat al dan niet in snippers of in staven wordt toegepast, zal te verzadigend werken. De diepgang blijft uit en alleen de eerste overrompelende indruk blijft daar. Wanneer je voor een fles/persoon gaat zitten moet je proberen deze echt te leren kennen. Tot de bodem. Geen geknutselde Sauvignon blancs met geselecteerde gistculturen en daarbij resulterende generale smaaktonen. Nee, karaktervolle Sauvignon zoals de Sancerre van Francois Cotat bijvoorbeeld. Dit is jammergenoeg niet tussen de 5 en de 10 euro, maar het is een verdomd goed gesprek. Tot op de bodem welteverstaan.

Ik hoorde eens van een gerenommeerde wijnleverancier dat hij binnen een maand tijd van dezelfde klant 2 afgekeurde flessen Romanée Contí 2002 terug kreeg. De goeie klant beweerde dat de wijnen niet in orde waren. De wijnen zijn met de klant doorgeproefd en bleken 'flawless'. Het ging hier om wijnen van 4 of 5 jaar oud. Te jong dus. Je moet soms de tijd nemen om iemand te leren kennen, of iemand moet de tijd krijgen om zich te ontwikkelen. Je moet dan wel de vaardigheid bezitten om de potentie in iemand te zien. Geen make-up of vlotte impressie maar karakter, wat op het eerste oog niet makkelijk lijkt, maar veel meer nuances zal bieden. Pas als de bodem bereikt is een oordeel vellen. Overigens is dit soort karakter ook echt wel te vinden in vriendelijk geprijsde wijnen. Maar leer ze kennen. Echt kennen.

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden