Wijn in wording (1)

<p>Het is eindelijk april, de natuur ontploft in duizend kleuren van blad en bloesem. Een donker punt in mijn tuin doet mij aarzelen: zit daar nog leven in, in die dorre stam met rare uitsteeksels? Bijna dagelijks bekijk ik de stam en ja, dit weekend zat er leven in. Mijn druif gaat het dit jaar weer maken.</p>

 

<p>Een druif, <a href="http://www.bythegrape.com/wiki/vitis-vinifera" target="_self">de vitis vinifera</a>, van dichtbij bekijken is vooral in het voorjaar en de vroege zomer een emotioneel moment als je van wijn houdt. Niets is doder in de winter dan een druivenstok; niets heeft meer moeite om een bladknop uit zijn bast te wrikken dan de druif, en daarom is het zo moeilijk te bevatten dat toch deze dooie pier over een half jaar vol druiventrossen zal zitten, die de gave van de wijn in zich dragen. Zondag wist ik zeker dat nu echt het goede seizoen begonnen is, omdat die harde, donkerbruine knoppen twee tinten lichter waren geworden. Het hulsje dat de bladknop beschermt is nu fluwelig en als je heel goed en een beetje hoopvol kijkt, dan zit er een hint van groen onder.</p>

 

<p>Ik heb de druif onmiddellijk extra water gegeven, wat echt niet nodig is want zijn wortels zitten tot drie meter onder de grond en daar komt de inhoud van mijn gieter niet. Maar het idee is 'knoppen in wording, daar is hulp nodig'- en hulp is water, vanuit menselijk perspectief.  Zachte nachttemperaturen en zon overdag, dat heeft mijn druif nodig. Het systeem van de druivenstok is, zoals alle zaken in de natuur, perfect afgesteld op de grillen van het weer en de seizoenen. In februari komt de sapstroom in de stam op gang, maar dat is niet te zien. Je mag de druif dan nog niet snoeien, want de vorst kan hem nog beschadigen, van binnen. De buitenkant is perfect ingekapseld. In maart, wanneer de lucht zachter wordt, mag de snoeischaar in de druif. De mooiste knoppen blijven aan de hoofdtakken staan, op twee of drie ogen. En nu, in april, is dus van binnen het sein 'alles veilig' gegeven en kunnen de knoppen groeien. 

</p><p>Het is maar een eenvoudige Boskoop, die druif van mij, maar hij staat voor alle druivenstokken die ik in mijn leven gezien heb, voor het wonder van uiteindelijk wijn uit de schijnbaar dode stam. Ik maak van mijn druiven geen wijn, alleen gelei, maar het zou kunnen, het zit in die knoppen die tegen de huismuur ontluiken. Op dit moment komen overal in de wijngaarden op het noordelijk halfrond de knoppen uit de kale, kort terug gesnoeide druivenstokken. In <a href="http://www.bythegrape.com/italie-0" target="_self">Italië</a> zijn ze al wat verder dan in <a href="http://www.bythegrape.com/duitsland-0" target="_self">Duitsland</a>, maar de beweging is identiek. Denk eens aan dat enorme gebeuren, in stilte, in de wijngaard. Wat een energie circuleert daar, in deze en de volgende maanden! De wijngaardenier zal nog tot half mei schietgebedjes plegen om de nachtvorst weg te houden bij de tere uitlopers van de kostbare stokken, maar de beweging in de planten is niet meer te stoppen. Gelukkig maar, want dan zal er aan het eind van dit jaar weer wijn zijn.</p>

<p>(wordt vervolgd)</p>

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden