Wijn met appeltaart

De taart komt van mijn man, de wijn van een vriend, maar het idee van mij, dus ik mag het opschrijven. Het is herfst en herfstvakantie, dus bedenk ik dingen om samen met mijn wederhelft te doen. Hoewel het pas 1 uur in de middag is, denk ik aan iets lekkers, iets wat bij het nu-moment hoort. Storm, regen, dorre bladeren = appeltaart. En wijn. Natuurlijk, bij appeltaart kan wijn. Mooie Riesling in de categorie Auslese of Beerenauslese. Nee, die is niet te chic voor de middag, hij past bij het moment, is lekker en vooral verrassend mooi. Onze Hollandse appeltaart staat straks als een huis naast een edelzoete wijn, en dan nog eerder naast eentje uit de Rieslingregionen dan een uit het Sauternes gebied.

Maar eerst de taart. ‘Schat, wil jij een appeltaart bakken?’. Mijn schat roept dan niet ‘ben je nou gek geworden’ of ‘ja, in het weekend’ – nee, hij gaat kijken of we genoeg ingrediënten hebben, fietst dan naar de supermarkt om goudreinetten en rozijnen te halen en begint daarna fluitend appels te schillen. Om stil van te worden. ‘Schat, denk je dat die Auslese van Dick erbij kan?’ Ik weet dat hij erbij kan, maar ik vind het niet meer dan beleefd om het aan hem te vragen, hij is net zo met wijn en spijs bezig als ik. Volmondig beaamt hij mijn suggestie. Resultaat: om vijf uur zitten wij aan de lauwwarme appeltaart met een glas gekoelde Riesling Auslese uit de Thermenregion in Oostenrijk. Wat een manier om je herfstvakantie te vieren!

De wijn is lieflijk zoet, heeft een fijne neus met abrikozen, wat honing en dat wat ik ‘gekonfijte grapefruit’ noem: rinse citrus maar niet zuur. Stimulerende citrus, een zuur dat voorkomt dat de wijn plakkerig wordt. Deze ontplooit zich bij de rijpe zoettonen van de appeltaart, waar gember, kaneel en rozijnen de appel perspectief geven. Ook in de mond is de Riesling een feest van elegantie, niet met de complexiteit van pourriture noble zoals in een Sauternes, maar dat zou bij dit gerecht ook niet passen. Levendig, oprecht, met een behoorlijke balans tussen de diverse componenten en met een opwekkende afdronk. De wijn heeft maar 9,5% alcohol, er zit behoorlijk wat restsuiker in, maar dat is ‘ingepakt’ in die fijne zuren.

Na de wijn drinken we nog een kopje thee, we blijven Hollanders, en ja, de thee knapt ook op van die zalige appeltaart. Tot het eind van de vakantie hebben wij iets om de dagen te kleuren met de herfstige tonen van fruit, lichtzoet gebak en noten. En nog een glaasje Auslese.

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden