Wijn met de naam Veelgeluk

De wijncadeaus blijven komen. Heerlijk. Enkele weken geleden heb ik me hier al verbaasd over het feit dat Nederlanders zo graag Bordeaux weggeven. En nu is het alweer tijd voor een nieuwe verbazing. Ik was ze helemaal vergeten. Totdat er eentje op kantoor bezorgd werd. De beste nieuwjaarswensen van een relatie in de vorm van een Zuid-Afrikaans flesje met de mooie naam  'Veelgeluk'. Toepasselijke naam voor de jaarwisseling. Goed gevonden. Mooie vondst.

Zuid-Afrikaanse wijn met snoezige namen. Ik vermoed dat er geen enkel ander land is waar zo veel van dit soort wijnen verkocht worden als in ons land. Tuurlijk, wij begrijpen verder als enigen de betekenis van die Nederlandstalige namen. Maar moet je daarom slechte wijn drinken of elkaar middelmatige wijn geven…? Er zullen best wat drinkbare wijnen zitten tussen welluidende namen als Nabygelegen, Nooitgedacht, Altydgedacht, Allesverloren, Kleinbegin, Skoonuitsig, Fraai Uitzicht, Vrede en Lust, Morgenzon of Zonnebloem. En hele horden genieten van Aldi’s ongecompliceerde Kaapse Pracht. Maar ècht lekker…? Uitzonderingen als Vergelegen, Meerlust of Morgenhof daargelaten.

 

Stoofpeertjeswijn
Als er echt een speciale gelegenheid is, we iets te vieren hebben of als we elkaar een kerstgeschenk geven, kiezen 'we' massaal voor wijnen die niet in eerste instantie worden gekozen op grond van kwaliteit of smaakvoorkeur, maar puur vanwege hun naam. Goede wensen verpakt in een fles met toepasselijk etiket. Handig en leuk tegelijk. We kennen ze allemaal wel en hebben ze vermoedelijk ook wel eens cadeau gekregen. Namen als Groot Geluk, Veel Geluk, Altydgeluk, Vergenoegd, Weltevreden, Goedverwacht, Buitenverwachting of Groot Vertroue. 'Soepel, vrugtige en speelse rooiwyn' jubelt het etiket van Veelgeluk 2009. Goed voor de stoofpeertjes dus.

 

Zuidafrikaanse passie
Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat het beter kan. Weliswaar met minder welluidende namen, maar dan heb je ook wat. Ga voor de Pinot Noir van Bouchard-Finlayson, de Chardonnay van Hamilton-Russell, de Blanc van Scali, de Pinotage van Grangehurst, de Bordeauxblends 'Fusion V' van De Toren of 'V' van Vergelegen, de Sauvignon Blanc van Springfield of Neil Ellis, de Chenin Blanc van Ken Forrester, de 'Goats do Roam' van Fairview, de organische 'Ladybird' van Laibach, een Cap Classique van Simonsig, de Shiraz van Glen Carlou, en 'The Chocolate Block' van Boekenhoutskloof. Ik heb enkele zelf ter plekke mogen proeven tijdens een grondige wijnontdekkingsreis met Udo Göebel van WineMatters. En ik was aangenaam verrast door de kwaliteit van de wijnen, en de uitzonderlijke gastvrijheid en passie van de wijnmakers.
Kortom, blijven we elkaar in Nederland middelmatige wijn geven vanwege de mooie naam op het etiket? Of gaan we voor meer plezier met serieuze(re) kwaliteitswijnen? Maar ja, die klinken weer niet zo lekker…
 

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden