Wijn van Kaapse Kracht

Zuigelingen en tandelozen drinken, denk ik, nauwelijks wijn. Maar ze tellen wel mee voor het landelijk gemiddelde. En bij die 22 liter jaarlijks per hoofd zit ook Zuid Afrikaans. Niet te duur, want 80 % van ons volk zweert bij twijfelachtig sap van gemiddeld goed 2,5 euro de fles. Dus geen edel rood van Kanonkop, Villafonte, Simonsig of De Toren. En geen sterren-wit van Constantia Uitsig of Ken Forrester. Maar doodordinaire Kaapse Pracht. Bij wie er niet voor omfietst beter bekend als Kaapse Prut.

Kaapse prachtwijn?
Laat de trouwe klanten van Aldi met hun crisisbudget het maar niet horen. Die lynchen je liever dan dat ze toegeven meuk lief te hebben. Dat vinden zij op hun beurt weer van die weledelgeleerde proevers van het hogere vocht. En daar hebben ze weinig mee op. Als je al eens een glas met die zelfingenomen gabbers drinkt, dan is die wijn zo bitter en wrang dat je het Kaapse Pracht-geld er niet eens voor over zou hebben. En toch maar volhouden dat jij het opperste genot naar binnen mag gieten. Nou ja, het is Hun feestje.
 
Dat smaken verschillen maar wel ontwikkeld kunnen raken, zal niemand ontkennen. En evenmin dat ze onderontwikkeld blijven als je niet verder komt dan de supermarkt. Als zo’n prijsbokser zich op de borst klopt omdat ’ie inmiddels 120 miljoen flessen Kaapse Pracht tegen bodemprijzen heeft gesleten, dan bevestigt ’ie daarmee hoe breed de wansmaak is verbreid.
 
Zuid Afrikaanse wijnen
Zuigelingen en tandelozen meegerekend heeft dus iedere Nederlander al ruim 7 flessen van die plonk ingenomen. Dat is dik eenderde van z’n jaarquotum. En geen mens die ooit heeft ontkend hier met Zuid Afrikaanse ‘wijn’ te maken te hebben. Geoogst en verwerkt door misdeelde loonslaven. Verkocht door vanuit Germania aangestuurde supermarktslaven. En geconsumeerd door prijsverslaafden die daarmee hun eigen wasmaak in stand houden. De ‘kwaliteitsconsument’, vinden die doorslikkers, is maar een bekakte knakker. Die hoort bij die andere 20 % die weet dat een pinotage niet naar grondverf smaakt en dat de goot er niet is voor een goed geschapen ‘steen’.
 
Blindproeverij
Laatst bezocht ik bij (verre) vrienden een ‘blindproeverij’ van Zuid Afrikaans wijnen. Er was niet al te deskundig ingekocht. En het prijsplafond lag bij zo’n 7 euro.  Uitslag: Kaapse Pracht won met stip. Hoe dat kon? De meeste innemers herkenden hun eigen smaak. Drink vooral wat je lekker vindt, hoor je wijn-‘educatoren’ geregeld roepen. Wat valt er tegen Kaapse Kracht dan nog op te voeden?

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden