Wijndilemma

Begin oktober mocht ik meehelpen de beste Fairtradewijn 2011 uit te kiezen. De proeverij was op een mooie locatie – het Tropenmuseum in Amsterdam – en het was een prachtige, zonnige dag. Er was een lekkere lunch van duurzame producten en er waren aardige mensen die elkaar – als ze bij de rode wijnen waren aangeland – met zwarte tanden toe grijnsden. Alleen maar fijn dus. Toch riep die proeverij een dilemma op.

Ik vat de boel even heel kort samen. De witte wijnen waren op een enkele uitzondering na prima in orde; zuiver, fris, prettig om te drinken. De rosés waren technisch goed, maar naar mijn persoonlijke smaak wel wat dik en zoetig. De rode wijnen waren wisselend van kwaliteit. Sommige aangenaam fruitig, met frisse zuren en behapbare tannine. Andere erg zwaar op de hand wat de (bittere) tannine betreft; niet lekker, maar niet fout. En helaas ook aardig wat wijnen met onzuiverheden in geur en smaak. Eén rook zelfs naar de inhoud van een gft-bak op een warme dag.

Nou ken ik mensen die vinden dat je deze wijnen, omdát het Fairtradewijnen zijn, altijd positief moet beschrijven. En ik ken mensen die deze wijnen, omdát het Fairtradewijnen zijn, bij voorbaat negatief benaderen. Een lastige zaak. Waar sta ik? Geen weldenkend mens kan tegen Fairtrade zijn, lijkt me. Eerlijke handel zou voor élk product vanzelfsprekend moeten zijn. Maar kwaliteit moet een even grote rol spelen. Ik wil wijn drinken die zuiver en lekker is.

Het Fairtradelogo zegt op dit moment vooral iets over de omstandigheden waaronder een wijn is gemaakt. En dat is ontzettend belangrijk. Maar ik zou het helemaal geweldig vinden als dat logo straks ook nog een garantie is voor goede kwaliteit. Een kwestie van tijd, hoop ik.

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden