Wijnheld: Menno Schaafsma, Bushmanspad

Naam estate: Bushmanspad, regio Robertson
Eigenaar: Menno Schaafsma
Wijnmaker: Martin Fourie en Menno Schaafsma
Eigendom: sinds 2000
Aantal hectares: 200, waarvan 51 hectare wijngaard
Druiven: cabernet sauvignon, cabernet franc, merlot, shiraz, malbec, mourvedre en sauvignon blanc
Productie: 50.000 flessen per jaar (kunnen er in de toekomst 70.000 worden)
Import Nederland: Wijnhaven Wijnimport in Rotterdam

Het twee kilometer lange oprijpad is ruig en slingert omhoog naar de tweehonderd hectare van het wijndomein Bushmanspad, een kleine twee uren rijden van Kaapstad. Met een stevige hand en een heldere stem word ik verwelkomt door Menno Schaafsma. Roodbruine bergen en zo ver het oog rijkt wijngaarden. “Je staat hier 400 meter boven de zeespiegel, dus je hebt een aardig panorama."

"Niet voor te stellen dat het land zo'n kale bende was toen ik het kocht. Het was een fruitfarm, geen druif te bekennen." Ik vraag hem waarom een afgestudeerd historicus en succesvol horeca-ondernemer nu in zo’n afgelegen gat wijnboer wil worden. "Ach, afstand is een relatief begrip," zegt Menno. "Ik hou van autorijden en heb zeven jaar lang geraced op Zandvoort, het liefst in een Ferrari. Je begrijpt dat ik weet waar het gaspedaal zit. Ik maak me niet druk om de afstand van Kaapstad naar Bonnievale. Door de verkoop van mijn business kon ik me veroorloven om deze farm te kopen en mijn hobby uit te oefenen. Maar eerlijk gezegd zocht ik hier vooral de rust, want ik was redelijk afgebrand na al die hectische jaren in de horeca."

Zaken in horeca
Geboren in Overveen in een gezin met drie kinderen. Zijn vader is uitgever bij Wolters Noordhoff. Als tiener is Menno een aardige voetballer, maar hij schopt het niet verder dan amateur. Hij gaat in Amsterdam geschiedenis studeren en verdient als student bij in diverse cafés en restaurants. Hier leert hij de basis van het zaken doen in de horeca. Hij begint als leraar geschiedenis. Na een jaar voor de klas te hebben gestaan, wordt hij tijdens een vakantie op de Canarische Eilanden tot over zijn oren verliefd op een Amsterdamse. Menno trekt bij haar in.
Onder haar appartement was een pannenkoekenrestaurant gevestigd. De zaken gaan er slecht. Voor de klas staan was niet zijn roeping en hij zag de kans schoon om de tent over te nemen. Hij verandert de naam in het meer trendy The Pancake Bakery. Binnen zes maanden vliegen de pannenkoeken over de toonbank en voedt hij 50.000 hongerige magen per jaar. Hij heeft de smaak te pakken en saneert, o.a. gecoached door biergigant Heineken, vele andere restaurants en cafés. Binnen de korste keren bezit hij café Frascati, eetcafé Carels III, De Heeren van Aemstel (met het daarbij behorende gelijknamige tv-programma). Ook opent hij het restaurant Hof van Alkmaar en er komt een Utrechtse versie van The Pancake Bakery. Hij houdt kantoor aan het Rokin in Amsterdam en het voelt alsof de stad van hem is. In twintig jaar verslijt hij 500 managers, 75 auto’s en diverse relaties. Maar de historicus verlangt naar meer.

Liefde in Zuid-Afrika
Een nieuwe liefde brengt hem in 1994 voor de eerste keer in Zuid-Afrika. De interesse voor het land was er al tijdens zijn studie. In 1995 koopt hij in Kaapstad een huis in de buurt van de Tafelberg en verblijft hier veelvuldig om af te kicken van de jarenlange werkdruk. Er volgt een sabbatical van twee jaar. Maar het zakelijk bloed kruipt... Twee jaar lang doorkruist hij Zuid-Afrika op zoek naar een goed stuk land. Eindelijk vindt hij in 2000 zijn echte droomplek in Robertson Valley.


"Ik heb nooit de intensie gehad om iets in de wijnbusiness te gaan doen. Mijn ouders hadden helemaal niets met wijn, dus ik ben er niet mee opgevoed. Bij een buurjongen heb ik wel eens een glas wijn gedronken en door het leven in de horeca kwam ik steeds meer in contact met wijn. Ik begon met het verzamelen van wijnen. Eerst Rioja’s, later ook Italië en Frankrijk. Mijn vakanties stonden vaak in het teken van bezoeken aan wijnhuizen. Maar zelf produceren was door de hoge kostenfactor in Europa nooit een issue. Dat lag in Zuid-Afrika wel even anders, gezien de lage land- en loonkosten. Bovendien is in Zuid-Afrika alles doordrenkt met wijn en ik zag al gauw de potentie om daarin iets te ondernemen. Vooral de combinatie met de kwaliteit van leven sprak me zeer aan. Daarom wilde ik niet een wijnboerderij die al bestond. Geen ellende die iemand anders had achtergelaten. Het land van Bushmanspad was nog maagdelijk. Geen wijnstok te bekennen. Alleen fruitbomen. Ik kon het dus helemaal naar mijn hand zetten. Hier is wel de onderste steen boven gekomen, maar het is ondertussen wel een project wat niet meer te stoppen is. Er moeten nu iedere dag veel kolen in om deze trein te laten rijden."

Oudste leerling
In 2001 worden de eerste stokken geplant. Met een wijnstudie in Stellenbosch (hij was de oudste leerling van de klas) en het inhuren van een consulent worden de eerste serieuze wijnstappen gezet. In Nederland neemt zijn zoon Bastiaan The Pancake Bakery over. "De kwaliteit van werken is hier niet zo groot, maar de kwaliteit van leven des te meer. Het leven gaat hier langzamer. Ik erger me hier ook minder snel, ondanks de wat tragere manier van werken. De mensen zijn vriendelijk. Alles voelt veel gezonder. En er heerst hier nog een bepaald gezag. Dat is wel nodig als je hier iets wilt bereiken.


"Begrijp me niet verkeerd, ik ben iemand die van snelheid houdt. Vanaf 1993 race ik intensief. Vooral internationaal in een Ferrari. Zo’n 36 raceweekenden per jaar. Na zeven jaar had ik het wel gezien. Bovendien is het een hele dure hobby. Ik heb nu de Ferrari ingeruild voor een motor. Deze liefde blijk ik grappig genoeg te delen met mijn wijnmaker Martin Fourie. Maar gelukkig is Martin geen snelheidsduivel in de wijnkelder. Daar heerst rust en discipline en maakt hij verdomd mooie wijnen."

Aandacht voor de farm
Op dit moment is er weinig tijd voor hobby's. Al zijn aandacht gaat uit naar de farm. De zeven vaste medewerkers hebben dagelijks begeleiding nodig en natuurlijk consumeert de wijn heel veel tijd. In de toekomst wil hij het dagelijkse managment graag uit handen geven, maar de wijnfarm verkopen is geen optie. "Er zit zo ongelofelijk veel van mezelf in. Bovendien mis ik Nederland voor geen meter, dus ik wl hier graag blijven. De schoonheid van de natuur en de prachtige reizen die je in dit land kunt maken bezorgen mij nog iedere dag kippenvel."

Een serie over Nederlandse wijnhelden, die de uitdaging aangingen om in de voetsporen van Simon van der Stel een nieuw bestaan op te bouwen als wijnmaker in Zuid-Afrika.

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden