Wijnjubileum wijnimporteur

We kennen elkaar dankzij Hans. Hans was al heel lang bezig met z’n kandidaats - ja, daar waren toen nog gewoon Nederlandse woorden voor -  maar hier wist hij alles van. Hij was de meester van ons studentenwijnproefclubje. Geen wonder dat hij nog steeds in het eerste jaar van de rechtenstudie zat: daar heb je toch ook geen tijd voor, met die wijnliefhebberij ernaast!



We kennen elkaar dankzij Hans. Hans was al heel lang bezig met z’n kandidaats - ja, daar waren toen nog gewoon Nederlandse woorden voor -  maar hier wist hij alles van. Hij was de meester van ons studentenwijnproefclubje. Geen wonder dat hij nog steeds in het eerste jaar van de rechtenstudie zat: daar heb je toch ook geen tijd voor, met die wijnliefhebberij ernaast!

Hoe dan ook, hij had twee jonge, verse wijnimporteurs ontdekt en we mochten komen proeven. De assortimentslijst met namen van wijnboeren zei ons weinig. Maar wijn leer je kennen door veel te proeven, en als de te proeven wijn lekker was, zoveel te beter. Volgens Hans waren de wijnen van Vinoblesse meer dan lekker. En het was vlakbij, in de Amsterdamse Rivierenbuurt.Omfietsaf­stand. Het wagenpark van de piepjonge importeurs Marc Collard en Tjitske Brouwer bestond uit een degelijke bezorgfiets met zo’n grote rieten mand voorop. We proefden pittige pécharmant en coteaux du layon met de geur van sappige peertjes, dat weet ik nog.

Inmiddels zijn we allemaal ouder geworden. Ik weet inmiddels, net als Hans, meer van wijn dan van de juristerij (niet dat dat zo veel zegt...), en zo is er nog meer veranderd. Prettig dan, dat sommige dingen constant zijn. Marc Collard en Tjitske Brouwer, samen Vinoblesse, importeren nog steeds lekkere wijn.



Wel andere wijn dan toen. Elk voorjaar en elke herfst kijk ik uit naar hun Nieuwe Wijngids. Wat hebben ze voor nieuws, wanneer is de proeverij waar ik dat allemaal kan proeven? Vinoblesse heeft geen winkel, maar presenteert twee keer per jaar het assortiment - nieuwe ontdekkingen, nieuwe oogstjaren van aloude klassiekers - waarna je kan bestellen. Een heel gepuzzel is dat, zodra de gids binnen is. Al lezend kruisjes zetten, dan ontdekken dat je dat in je leven niet opkrijgt, toch maar wat schrappen, met pijn in het hart, twijfelen, veranderen - tot de proeverij komt, waarna alles thuis opnieuw begint, omdat wijnen die je op papier achteloos had overgeslagen in het proefglas wel heel erg lekker bleken.



Een gevaarlijke verleiding, echt lekkere wijn, dat merkte ik twintig jaar geleden al, nadat we heel laat waren teruggefietst van m’n eerste Vinoblesseproeverij. De volgende dag stond ik besluiteloos naast mijn kleine voorraadje flessen, de kurkentrekker vergeten in mijn hand. Niks mis met wat ik had, maar ik wilde wat ik gisteravond had geproefd. Ik had ontdekt hoe wijn ook kan smaken. Van lagere school naar hogeschool in één avond. Geen wonder dat Hans wijn spannender vond dan rechten. Zoveel puur plezier is onweerstaanbaar.

De jubileumproeverij van Vinoblesse is op 27 maart. Zie www.vinoblesse.nl. Nee, ik geef geen tips. Die houd ik voor mezelf.

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden