Wijnmaker is wijnheld

Het zal je vak maar wezen. Wijnmaker. Een onzeker bestaan, zwetend in de zon, vloekend in de regen, woedend in de verwoestende hagelbui, zwoegend in de kelder. Een marionet afhankelijk van de grillen van de weergoden - en van het humeur van de bank die altijd net als een klant een belangrijke bestelling heeft afgezegd eens wil praten over het terugbetalen van de lening.

 

Ach welnee. Eitje. Wat erg is, dat zijn die presentaties, ergens ver van huis. Daar staat de wijnboer, heel fris voor iemand die vers is ingevlogen uit Zuid-Afrika. Het restaurant ziet er gelukkig goed uit. Dat is tenminste iets. Tegenover de wijnproducent zit anderhalf dozijn mensen. Geen idee wat hij voor zich heeft: de fine fleur van de inheemse wijnpers of een zooitje ongeregeld dat dit er ook bij doet, naast de dierenrubriek of de kruiswoordpuzzel in het buurtkrantje?

 

Hij vertelt wat over z’n wijnen. Het gezelschap luistert zwijgend. De eerste wijn wordt ingeschonken. Het gezelschap snuffelt nietszeggend aan z’n levenswerk. Stilte. Proeven. Smakken. Glazen worden leeggeplonsd in spuugemmers. Sommige leden van het gezelschap fluisteren wat tegen elkaar. De rest kijkt wat uilig voor zich uit, als collega’s die beleefdheidshalve op de crematie zijn van iemand wiens naam hen ook nu weer niet te binnen schiet. "En, wat vinden we van de wijn?" vraagt de importeur. Nog meer stilte.  "Nicolaas?" O get, dat ben ik. Mijn steenkolenengels moet altijd even opwarmen, dus zonder diplomatieke nuances vind ik dat de witte wijn toch wel met een plank of wat minder had gekund. Fijn. Daar is de wijnboer echt helemaal vanuit Zuid-Afrika hierheen voor gekomen, om dat te horen.

 

Gelukkig komt het uiteindelijk allemaal goed. We wennen wat, zeggen zowaar wat, en tijdens de lunch zit ik naast 'm en komen we tot een afspraak om over vijf jaar eens te zien hoe die witte met zoveel hout het dan doet. Uiteindelijk stappen we meer dan tevreden op. Ik op m’n fiets, hij richting Schiphol, op weg naar de volgende presentatie. Een wijnheld, net als al z’n globetrottende collega’s.

 

Deze was van Brampton, en maakt wijnen die heerlijk stoer Zuid-Afrikaans smaken en toch ook verfijnd zijn. Jaja, dat kan. Proef maar. Of beter gezegd: drink!

 

Brampton, divers wit, rosé en rood.
 

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden