Wijnmood: rebels

Toen de jongens en meisjes bij de samenstelling van wijnmood.nl het kopje 'rebel' bedachten wisten ze natuurlijk al van te voren dat je daar net zo goed geen wijnsuggesties kunt achterlaten. Een rebel sluit zich nu eenmaal niet aan bij opgelegde wijnen.

Picpoul de pinet, leuke druif hoor, en heel lekker als je in de warmte van de Languedoc bent, maar in de ijzige kou van hier? Een rode Gaillac, met zijn dark fader druiven braucal en duras. Ik geef toe, de wijnen van Chateau Maresque die daar gemaakt worden door 'onze' Nederlander Lucas Schutte, zijn meer dan smakelijk, maar ik geef me nu eenmaal niet zo snel gewonnen! Ik zou graag onder iedere mood champagne zien staan! En wijnen die groots en meeslepend zijn. Een rebel zoekt graag zijn eigen weg.

Om in mijn wijnmood te komen zet ik de toepasselijke video 'rebel rebel' van David Bowie op. Ik zie honderden swingende fans die meedeinen op de monotone enigszins pushy melodie. Wedden dat die horde geen druppel wijn drinkt! De muziek blijkt voor mijn mood een foute keuze. Op de tonen van ‘photographs and memories’ van Jim Croce word ik rustig en vliegen mijn herinneringen naar het moment dat een wijn de rebel in me wist te temmen. Een wijn die kwam op de juiste plaats, op het juiste moment.

Het was vorig jaar maart. Mijn vriendin Marga en ik reizen traditiegetrouw af naar Frankrijk voor onze tweejaarlijkse 'ontdekkingsreis'. Vier uur ‘s nachts sturen we de auto richting Beaune, gewapend met krentenbollen en thermokoffie. Om twaalf uur sharp zitten we al aan de oeufs en meurette. De broodnodige stevige ondergrond voor de tientallen wijnglazen die de komende dagen door onze handen maar met name mond gaan. Op de derde dag van veelvuldig rondrijden, het begroeten van oude en nieuwe wijnmakers, honderduit praten, intensief proeven, uitgebreid eten en vervolgens door de beneveling giechelen om niks, was ik zo gaar als boter. Mijn tijdelijk bed in onze chambre d'Hôte lonkte, maar mijn metgezel was onverbiddelijk. 'Er moet eerst nog worden gegeten en natuurlijk iets gedronken'.

Ik sleepte me de lokale uitspanning binnen en zelfs de manshoge brandende openhaard kon me niet 'verwarmen'. We namen plaats en mijn vermoeide lichaam had moeite om rechtop te blijven zitten. Marga liet een vakkundig oog over de wijnkaart gaan en ik riep alleen maar: Please, no more wine! Maar de rebelse tafelgenote wist van geen ophouden, dus er kwam een fles. De glazen werden ingeschonken en ik sleepte mijn lichaam van bijna horizontaal in een verticale positie en sprak mezelf moed in. Kom op! Samen uit, samen thuis.

Ik pakte het glas en de geur bracht me al in verwarring. Ik ging er zowaar eens goed voor zitten en bracht het glas aan mijn lippen. Wat een smaak, wat een opwinding. Deze wijn had alles. Sensueel, feestelijk, avontuurlijk, stoer, romantisch, chic en ongelofelijk relaxed. Nog vragen? nee, geen vragen! Wijnmaker Vincent Dancer had me met zijn wijn tot leven gewekt. Voordat we het wisten was de fles gesneuveld en een tweede in aantocht. De rebel was getemd.

Vincent Dancer wordt geïmporteerd door Wijnkooperij De Lange in Oosterhout.

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden